Yusu, als Gen Z'er voel ik me niet serieus genomen door lokale politici op TikTok

In dit artikel:

Steeds meer lokale politici springen de afgelopen weken op TikTok en Reels om jongere kiezers te bereiken, met POV-filmpjes, virale sounds, “day in my life”-clips en het gebruik van straattaal. Wat bedoeld is als bereikbaar en relatable komt vaak geforceerd over: het voelt als het nadoen van formats in plaats van serieuze politieke communicatie.

Dat wringt omdat het om gemeenteraadsverkiezingen gaat — beslissingen over huurprijzen, veiligheid, groen in de buurt en andere zaken die iemands dagelijks leven direct raken. Jongeren willen daarom geen sketch, maar heldere uitleg over beleid en concrete plannen. Bovendien is er een herkenbaar ongelijkheidsprobleem: cultuur en straattaal uit (vaak gemarginaliseerde) gemeenschappen worden ingezet als marketingmiddel, terwijl die groepen weinig terugzien van die waardering in beleid. De auteur, met Turkse roots, ervaart dat als betuttelend en niet oprecht.

De tactiek is ook verklaarbaar: jongerenparticipatie is laag — in 2022 stemde slechts 36% van de onder-25’ers — dus partijen zoeken nieuwe manieren om aandacht te krijgen. Maar volgens de schrijver werkt het beter om jongeren serieus te benaderen: duidelijke taal, eerlijke antwoorden en consistent gedrag van politici. Praktische alternatieven zijn vaker en structureel met jongeren in gesprek gaan (op scholen, bij jongerenorganisaties en op plekken waar jongeren al samenkomen), hen betrekken bij besluitvorming en focussen op thema’s die hun toekomst bepalen, zoals betaalbare huisvesting, klimaatmaatregelen, studie- en arbeidsmarktbeleid.

Kort: theatrale TikTok-acties leiden tot entertainment maar geen vertrouwen. Wie jongeren écht wil bereiken, moet inhoud boven imago plaatsen en ze als gesprekspartner behandelen, niet als doelwit van een campagnegrapje.