Waarom wordt iedereen momenteel zo horny van kostuumdrama-porno?
In dit artikel:
Kostuumdrama’s en historisch getinte erotiek kennen de laatste jaren een revival: van Colin Firths natte overhemd in Pride and Prejudice tot de expliciete koets-scène in Bridgerton en explicieter werk van feministische pornostudio’s zoals Four Chambers. Vooral vrouwen vormen het publiek; een recente studie uit 2023 laat zien dat 42% van de vrouwen naar dit genre kijkt tegenover 20% van de mannen. Ook beïnvloeden deze verhalen romantische verwachtingen — 39% van 18- tot 34-jarigen zegt dat kostuumdrama’s hun beeld van liefde hebben veranderd, en Tinder meldt dat veel jonge singles verlangen naar filmachtige hartstocht.
Experts en fans noemen meerdere redenen voor die aantrekkingskracht. Ten eerste plaatsen veel kostuumdrama’s vrouwelijk verlangen echt centraal. Onderzoekers zien dat moderne producties vaker aandacht besteden aan vrouwelijke lust en plezier — mede door betere werkpraktijken zoals intimacy coordinators — en dat seksuele scènes niet meer uitsluitend draaien om snelle bevrediging maar om context, anticipatie en emotionele lading.
Daarnaast speelt esthetiek en escapisme een grote rol. De trage hoffelijkheid, het ritueel van hofmakerij, rijbroeken, korsetten en wapperende witte overhemden voeden fantasie en scheppen afstand tot het alledaagse datingleven. Die afstand maakt spanningsvelden — klasseverschil, sociale codes en verboden liefde — erotisch: wat vroeger normatief en onderdrukkend was, voelt nu als taboe én verleiding. Kostuums en lagen stof voegen letterlijk weerstand toe, waardoor vertraagde ontkleding en lang opbouwende begeerte extra intens werken.
Polina Zelmanova beschrijft dit fenomeen als een soort ‘multi-orgasmische temporaliteit’: seksuele spanning die zich over scènes, blikken en kleine gebaren uitstrekt in plaats van in één expliciet moment samen te vallen. Psychoseksueel therapeut Jordan Dixon wijst erop dat vrouwelijke seksualiteit vaak context- en verwachtingsgebonden is; de anticipatie en betekenis maken seks op het scherm intenser dan louter expliciete beelden.
Er is ook nostalgie in het spel: anemoia — heimwee naar een tijd die je niet hebt meegemaakt — maakt trage, rituele intimiteit aantrekkelijk tegenover hedendaagse instant gratification. Voor veel kijkers voelt hedendaagse seks performatief of onpersoonlijk; kostuumdrama’s bieden juist traagheid, verlangen en het gevoel intens begeerd te worden.
Tot slot houdt de combinatie van overtreding en esthetiek de belangstelling levend. Makers van historisch geïnspireerde pornografie zeggen dat het breken van toenmalige sociale regels en het loslaten van publieke fatsoensnormen seksueel krachtig werkt. Kortom: de mix van centraal vrouwelijk verlangen, langzame spanning, esthetisch ritueel en de verleiding van verboden maakt kostuumdrama-seks vandaag relevant en onweerstaanbaar voor veel kijkers.