Waarom doe je mee aan Married at First Sight als uiterlijk zó belangrijk is?

vrijdag, 17 april 2026 (15:22) - Cosmopolitan NL

In dit artikel:

Dit seizoen van Married at First Sight draait opvallend veel om uiterlijk, terwijl het programma juist is opgezet om koppels te laten groeien voorbij de eerste indruk. Kandidaten melden zich bij MAFS met de verwachting dat experts hen koppelen aan een onbekende partner; dat zou juist moeten helpen om aantrekkingskracht te laten ontstaan. In de praktijk blijkt dat veel deelnemers toch vooral vasthouden aan een vooraf bepaald “type”.

Voorbeelden uit de recente afleveringen illustreren het probleem: Kirsten blokkeert omdat Luigi haar niet fysiek aanspreekt; Linda kan zich niet openen vanwege een buikje bij haar match; Joyce stoort zich zodanig aan lichaamshaar dat er tijdens de huwelijksreis meteen commentaar volgt; en Sandra beëindigde het experiment al bij het altaar omdat ze haar match te oud, niet haar type en kaal vond — een zeldzame, harde afwijzing vlak nadat het huwelijk begon. Zulke momenten laten zien dat aantrekkingskracht voor veel mensen niet simpelweg kan groeien als het basisgevoel niet aanwezig is.

De columnist empathiseert: fysieke aantrekkingskracht is geen knop die je kunt omzetten. Tegelijkertijd wijst hij erop dat meedoen aan een show waarvan het uitgangspunt is dat anderen je match kiezen betekent dat je jezelf kwetsbaar opstelt voor iemand buiten je eigen voorkeuren. Als je eigenlijk alleen openstaat voor een specifiek uiterlijk, undermijnt dat het experiment. Daar komt bij dat er veel voorbereiding, gesprekken, matchmakers, een bruiloft en zelfs een huwelijksreis tegenover staan — inspanningen die draaien om het echt proberen.

De conclusie is praktisch: het is begrijpelijk dat deelnemers niet verliefd worden op iedereen, maar wees eerlijk tegenover jezelf en tegenover het format. Als je alleen op zoek bent naar een bepaald type partner, is Married at First Sight waarschijnlijk niet de juiste plek. Het programma confronteert ons daarmee ook met een bredere les: we vinden onszelf vaak opener dan we in werkelijkheid zijn.