Test: novi Mercedes-Benz CLA 220 - Modri nemški zapeljivec z napako
In dit artikel:
Mercedes’ nieuwe CLA 220 (voorwielaandrijving) presenteert zich als een visueel en technisch complex visitekaartje: prachtig vormgegeven, modern ingericht, maar tegelijk irritant in de details. Tijdens een proefrit in de glanzend blauwzilver lak valt de 4,72 meter lange coupéachtige sedan meteen op: agressieve maar elegante neus met veel Mercedes-sterretjes, frameloze deuren en sierlijke wielen die het imago van een luxe lifestyle-auto versterken.
Interieur en afwerking zijn futuristisch: grote, hoge-resolutie touchscreens, vrijwel alles aanraakgevoelig en een rustgevende optionele dashboardafwerking die Mercedes ‘papierhout’ noemt. Toch slaat de balans snel om naar ergernis wanneer basisconnectiviteit en smartphoneintegratie (Apple CarPlay/Android Auto) achter betaalmuren zitten; veel functies vereisen een maandelijks abonnement, iets dat de auteur onacceptabel vindt voor een auto in deze prijsklasse.
Praktisch gezien biedt de benzineversie voordelen ten opzichte van het elektrische model: dankzij het ontbreken van een forse accu is er achterin meer beenruimte en diepe uitsparingen voor de voeten, waardoor volwassenen comfortabeler zitten. De kofferruimte is 405 liter, geschikt voor bagage en zelfs ski’s. Voorstoelen ogen luxe (Artico-kunstleer) maar missen voldoende dijbeensteun voor langere bestuurders, wat het gevoel geeft eerder op dan in de auto te zitten.
Mechanisch draait de CLA 220 op een nieuwe 1,5-liter viercilinder mild-hybrid die alleen de voorwielen aandrijft. Vermogenscijfers: 155 kW (211 pk), 300 Nm koppel, 0–100 km/h in 7,2 seconden en een theoretische top rond 240 km/h. Het testverbruik lag rond de 6,0 l/100 km. De mild-hybridfunctie laat de motor bij uitrollen uitschakelen, wat een gunstig effect op verbruik heeft. Wel is er kritiek op het kunstmatig versterkte motorgeluid in de cabine; het ‘theater’ wil de auto agressiever laten klinken dan hij is, wat een mismatch creëert tussen geluid en echte rijbeleving.
De transmissie is een wissel: bij stevig doorrijden en op de snelweg presteert de nieuwe dubbele koppeling goed, maar in stadssituaties (manoeuvreren, langzaam optrekken, file) wordt hij nerveus en kan hij schokken en rukken veroorzaken — een ergernis voor een luxe sedan. Daartegenover staat het chassis als sterkste punt: lichte gewichtsbalans (in vergelijking met EV-versies) levert een fijn afgestelde vering, nauwkeurige en directe besturing, en een aangename balans tussen sportiviteit en comfort. In de bochten voelt de CLA speels en communicatief zonder te hard te zijn.
Prijsplaatje: ongeveer €52.000 voor de gekozen motor; met opties stijgt dat snel richting €68.000 (Edition 1). De verdict is dubbel: de CLA 220 is buitengewoon aantrekkelijk en rijplezierig, maar wordt getergd door irritante digitale restricties, een haperende DCT in de stad en onnatuurlijk motorgeluid. Voor kopers die waarde hechten aan design en rijdynamiek is het een verleidelijke keuze, maar wie gefrustreerd raakt door maandelijkse abonnementen en stadsrijgedrag zal aarzelen. De auto toont zowel de sterke kanten van moderne Mercedes-engineering als de minder populaire trend om steeds meer functies via abonnementen te monetiseren — een punt van zorg voor veel potentiële kopers.