Splinter Chabot over zijn nieuwe roman Twee Prinsen: 'Een ode aan een jongen die zichzelf durfde te zijn'

In dit artikel:

Cosmo's Bookshelf spreekt elke twee weken met leesfanaten; deze keer is dat schrijver, programmamaker, presentator en politicoloog Splinter Chabot. Hij vertelt over zijn leesontwaking, zijn favoriete titels en het achterliggende verhaal van zijn nieuwe roman Twee Prinsen.

Chabot groeide op in een huis vol stapels boeken en kreeg van zijn moeder een eigen boekenkast. Hoewel hij als kind enigszins dyslectisch was en moeite had met schoolliteratuur, wakkerden series als Francine Oomen's Hoe overleef ik en jeugdromans van Haye van der Heyden zijn leeslust aan. Zijn lievelingsjeugdboek was De mooiste vis van de zee. Nu leest hij uiteenlopende genres tegelijk: van boeken over autoritaire regimes tot queerromantiek. Op dit moment wil hij Tender Is the Night van F. Scott Fitzgerald oppakken. Als snelle aanrader voor anderen noemt hij Philippe Besson's Lieg met mij vanwege het compacte, meeslepende karakter.

Voor Chabot is lezen een emotionele ervaring: na de eerste onrust brengt een goed boek rust en opent het ruimte voor gevoelens als verlangen, verdriet en begrip — bij fictie ervaart hij juist afstand en overzicht, bijna alsof je de wereld van boven bekijkt. Hij vergelijkt de helende werking van lezen met therapie: het kan helpen je innerlijk te verwerken.

Twee Prinsen is ontstaan uit een aangrijpende brief over een jongen, Richard, die opgroeide in een reformatorisch milieu en die uit schaamte en geweld een einde aan zijn leven maakt. Chabot wijdde de roman aan hem in overleg met een jeugdvriendin van Richard; de brievenschrijfster vond dat zijn dood niet vergeefs mocht zijn. In de roman is Richard 25, wordt hij verliefd op Matteo in Rome — zonovergoten, sensueel en levendig — en die liefdesverhalen wisselen af met kille, verstikkende flashbacks naar zijn Nederlandse jeugd. De tegenstelling tussen hemel (Rome) en hel (de thuisomgeving) vormt het centrale spanningsveld.

Centraal in Chabots boodschap staat vrijheid: hij maakt zich kwaad over de manier waarop onvrijheid en discriminatie nog steeds bestaan, zowel zichtbaar (straffen in tientallen landen, LHBTI-vrije zones in sommige landen, censuur van boeken) als onzichtbaar (sociale regels, scholen die hem niet willen uitnodigen). Zijn oproep is helder: vier de liefde, vier de vrijheid, en doe dagelijks iets — al is het klein — om meer ruimte voor anderen te creëren.

Tot slot juicht hij de toename van queer verhalen in populaire media toe. Series als Young Royals, Heated Rivalry en Elite maken het voor jongeren makkelijker zichzelf te herkennen, en die representatie noemt hij van groot belang.