Married at First Sight kan vrouwen niet beschermen tegen seksueel geweld - dat blijkt uit 3 (!) meldingen
In dit artikel:
Drie deelneemsters aan Married at First Sight UK hebben zich recentelijk bij de BBC gemeld met beschuldigingen van seksueel geweld tijdens de opnames van het programma. Het gaat om twee vrouwen die anoniem willen blijven en een vrouw die onder de naam Lizzie is geciteerd. Samen zeggen zij te zijn verkracht of seksueel misbruikt door de mannen aan wie ze in het tv‑experiment werden gekoppeld; één vrouw vertelt daarnaast dat haar partner haar bedreigde met een zogenoemde acid attack.
Married at First Sight matched vreemden voor een niet‑juridisch “huwelijk”, gevolgd door een huwelijksreis en samenwonen. Volgens de slachtoffers verschenen in sommige gevallen eerder al signalen van ongewenst gedrag bij de productie, maar zouden hun klachten niet afdoende zijn opgevolgd. Lizzie zegt bijvoorbeeld dat ze melding maakte bij het welfareteam nadat haar man herhaaldelijk uit zijn slof schoot en toegaf dat hij eerder huiselijk geweld had gehad; de productie oordeelde aanvankelijk dat hij eerder slachtoffer dan dader was. Kort daarna zou hij haar hebben verkracht en hebben gezegd: "Je kan geen nee zeggen, je bent mijn vrouw." De volgende ochtend greep het welfareteam wel in; inmiddels onderneemt Lizzie juridische stappen tegen het programma.
Productiebedrijf CPL Productions stelt dat er vooraf achtergrondcontroles, psychologische checks en een welfareteam aanwezig zijn, en dat deelnemers nazorg krijgen. De vrouwen vinden echter dat die maatregelen tekortschieten: ze voelen zich niet serieus genomen, er zou onvoldoende doorgevraagd zijn en afleveringen met hun zorgen zijn toch uitgezonden. De zaak leidt tot bredere vragen over de zorgplicht van realityshows en de grenzen van formats die mensen opzettelijk in intieme, kwetsbare omstandigheden met onbekenden plaatst.
De publicatie gebruikt een triggerwaarschuwing en verwijst naar hulpinstanties voor slachtoffers van seksueel geweld. De auteur van het stuk plaatst de incidenten in een bredere context van toenemende bezorgdheid over geweld tegen vrouwen en benadrukt dat verkrachting binnen het huwelijk in het Verenigd Koninkrijk (en ook in Nederland) strafbaar is. Conclusie: zelfs met zogenoemde veiligheidstools kunnen makers, volgens de betrokken vrouwen en critici, niet garanderen dat deelnemers niet slachtoffer worden — en het format zelf kan mensen te kwetsbaar maken om verantwoord te worden toegepast.