Hoe bewaar je aardappelen zonder dat ze gaan uitlopen? Een simpele truc en oplossing voor heerlijke aardappelen het hele jaar door.

In dit artikel:

Aardappelen die gaan kiemen zijn niet alleen lelijker, ze ondergaan ook chemische veranderingen die de voedselveiligheid kunnen aantasten. Tijdens het kiemproces neemt de concentratie van solanine toe, een natuurlijke stof die de knol beschermt maar bij hogere gehalten klachten kan veroorzaken zoals misselijkheid, hoofdpijn en maag-darmklachten. Als een aardappel alleen kleine pitten heeft en nog stevig aanvoelt, volstaat het om de spruiten en eventuele groene plekken weg te snijden; bij veel of lange spruiten, een groenachtige kleur of een zachte, verschrompelde textuur is weggooien de veiligste keuze. Let op: solanine wordt niet betrouwbaar afgebroken door koken, dus beschadigde of sterk verkleurde exemplaren vermijden.

Om kieming te vertragen en de houdbaarheid thuis te verlengen, werkt een simpele truc: bewaar een paar appels bij de aardappelen. Appels geven ethyleen af, wat bij aardappelen het kiemproces juist remt. Verder gelden deze praktische bewaarrichtlijnen: geen plastic zakken gebruiken maar luchtige manden, houten kisten of papieren zakken; een donkere, droge en koele plek kiezen, maar niet in té koude omstandigheden (langdurige blootstelling aan lage temperaturen verandert zetmeel in suikers en schaadt smaak en textuur). Was aardappelen niet meteen na aankoop — vocht op de schil bevordert rot en kieming — en bewaar ze niet samen met uien, omdat die elkaar versneld kunnen laten bederven. Controleer de voorraad regelmatig: één beschadigde knol kan de rest aantasten.

Kortom: kleine spruiten zijn doorgaans geen probleem als je deze verwijdert en de aardappel stevig is, maar bij uitgebreide kieming of verkleuring is verwijderen beter dan risico lopen. Goede, luchtige en koele opslag plus af en toe een appel kunnen de houdbaarheid aanzienlijk verbeteren.