Gymgasms bestaan echt en je wilt absoluut leren hoe je ze zelf kunt krijgen

In dit artikel:

Je kunt een orgasme krijgen tijdens het sporten — een fenomeen dat op social media als "gymgasm" of "coregasm" circuleert maar wetenschappelijk geen nieuwigheid is (Kinsey noemde het al in de jaren vijftig). Bekkenbodemtherapeut Dr. Heather Jeffcoat legt uit dat samentrekkingen van de bekkenbodem en soms de heupbuigers via zenuwen (zoals de pudenduszenuw) de interne delen van de clitoris kunnen stimuleren. Daardoor kan het voelen (en er soms ook uitzien) als een daadwerkelijk orgasme. Bij mensen met een penis kan vergelijkbare stimulatie van de dorsale peniszenuw hetzelfde effect oproepen.

Onderzoek en schattingen lopen uiteen: grofweg ervaart ongeveer één op de tien vrouwen ooit zo'n orgasme tijdens sport en ongeveer één op de twaalf mannen (ongeveer 8%). Populaire core-oefeningen die dit kunnen uitlokken zijn onder meer hanging leg raises, crunches, leg lifts, planks, pull-ups, flutter kicks en hip raises. Jeffcoat raadt aan om bekkenbodemcontracties en diepe buikspieractivatie te combineren met oefeningen voor adductoren en bilspieren om de kans te vergroten; kegels en (bij gebruik en onder begeleiding) hulpmiddelen zoals Ben Wa-balletjes kunnen de bekkenbodem verder versterken.

Of elk gymgasm als een "volwaardig" orgasme moet worden bestempeld, blijft lastig vast te stellen: “Een orgasme is voor iedereen een heel unieke ervaring, en daardoor moeilijk te definiëren,” zegt Jeffcoat. Belangrijk praktisch en medisch punt: mensen die gevoelig zijn voor gymgasms hebben soms een overactieve bekkenbodem en kunnen klachten hebben zoals pijn bij seks, aandrang of incontinentie. In zulke gevallen is een bezoek aan een bekkenbodemtherapeut aan te raden — zowel om klachten te behandelen als om, indien gewenst, veilig te leren hoe je dit verschijnsel kunt beïnvloeden.

Positief gezien kunnen gymgasms, mits ze geen medische nadelen geven, bijdragen aan een sterker seksleven omdat trainen van de bekkenbodem orgasmes kan versterken. Social media heeft het onderwerp populair gemaakt, maar de onderliggende anatomie en variatie tussen mensen verklaren waarom niet iedereen het ervaart.