Eerst mandarin jackets en nu opera jackets: nieuwe modetrend óf cultural appropriation?
In dit artikel:
Modehuizen en consumenten grijpen steeds vaker terug op kleding en ontwerpen uit andere culturen. Dat kan leiden tot interessante kruisbestuiving, maar volgens de auteur wordt culturele kleding geregeld losgemaakt van haar oorsprong, versimpeld en als een nieuwe westerse trend verkocht. Daarmee verdwijnen zowel de betekenis van het kledingstuk als de oorspronkelijke makers uit beeld.
Begin 2026 waren zogenoemde ‘mandarin jackets’ populair. Die benaming is volgens de auteur een onjuiste verzamelnaam voor verschillende Chinese kledingstukken, waaronder de Tang-jas, cheongsam en qipao. Op sociale media werden deze ontwerpen soms zelfs ten onrechte als ‘Japandi style’ aangeduid. Ook invloeden uit Zuidoost-Azië krijgen geregeld nieuwe westerse namen: dupatta’s worden bijvoorbeeld ‘Scandinavian scarves’ genoemd en shalwars of lungi’s ‘balloon pants’. Terwijl mensen uit de betreffende gemeenschappen soms negatief worden beoordeeld als zij deze kleding dragen, kunnen westerse modehuizen vergelijkbare ontwerpen als luxeproduct verkopen. Fastfashionbedrijven kopiëren ze vervolgens goedkoop, zonder de herkomst of makers voldoende erkenning te geven.
Aan het einde van 2026 richten de trendspotters zich volgens het artikel op ‘opera jackets’, die onder meer werden gedragen door Kendall Jenner, Hailey Bieber en Jennifer Lawrence. Ontwerper Conner Ives droeg bij aan de populariteit met lange jassen van antieke zijde, vintage bont en later geborduurde Chinese tapijten uit de Qingdynastie. Hoewel de jassen vaak met de jaren twintig worden geassocieerd, gaat hun geschiedenis volgens de auteur terug op westerse ontwerpers die al in 1911 en 1912 vormen uit traditionele Aziatische kleding overnamen en als exotische luxe presenteerden.
De kernvraag is daarom niet alleen of zulke kleding mooi is, maar ook wie de inspiratie levert, wie ervan profiteert en wie erkenning krijgt. Culturele kleding is meer dan een trend: voor veel gemeenschappen maakt ze deel uit van identiteit en geschiedenis. Culturele uitwisseling hoeft volgens de auteur niet te worden verboden, maar vereist wel kennis, respect en een bewuste benadering.
Consumenten kunnen de oorsprong en juiste benaming van een ontwerp onderzoeken, de historische en culturele context leren kennen en waar mogelijk kopen bij ontwerpers of merken uit de betreffende gemeenschap. Ook westerse merken kunnen een respectvolle hommage brengen door de herkomst duidelijk te communiceren. Maison Margiela’s benaming ‘tabi’ voor schoenen met een gespleten teen en de transparante communicatie van het Nederlandse merk Róhe over mandarin jackets worden als positieve voorbeelden genoemd. Zo kan cultural appropriation plaatsmaken voor cultural appreciation, zonder dat consumenten bang hoeven te zijn om meteen ‘gecanceld’ te worden.
Vandaag Inside: Vandaag Inside-tafel reageert op appgroep met 'creepshots' vrouwen